Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2008
-ο ιστός της αράχνης, o οποίoς είναι μία πολύ οικονομική, ελαφριά, δικτυωτή κατασκευή,
-το μελίσσι, όπου το σχέδιο της κηρύθρας, αποτελούμενο από εξάγωνα και πεντάγωνα, έχει ήδη χρησιμοποιηθεί από αρχιτέκτονες, σχεδιαστές και ζωγράφους,
-η μυρμηγκοφωλιά που προσομοιάζει στην εσωτερική διαρρύθμιση ενός κτιρίου. Η μυρμηγκοφωλιά αποτελείται από υπόγεια δωμάτια, καθένα από τα οποία έχει τη δική του λειτουργικότητα,
-το μαλακό σώμα ενός σπόγγου. Το περίπλοκο σχέδιο του σπόγγου, το οποίο διαμορφώνουν δίοδοι που διασταυρώνονται, μας δίνει μια δυνατή και κομψή κατασκευή, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το σχεδιασμό τεράστιων δοχείων μεταφοράς νερού ή λαδιού,
-η μεμβράνη ενός κυττάρου. Ένα διπλό στρώμα από λιπιδικά μόρια που περικλείουν ένα ζωντανό κύτταρο, έχει ήδη χρησιμοποιηθεί σε έναν τομέα που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε μικρο-αρχιτεκτονική. Η βιοτεχνολογία σήμερα ασχολείται με τους βιοαισθητήρες, τις μικροσκοπικές συσκευές μέτρησης που περιέχουν ένζυμα και βιολογικούς καταλύτες χημικών αντιδράσεων.
Τα βιο-αρχιτεκτονικά πρότυπα και σχέδια προσλαμβάνουν πλέον ιδιαίτερη σημασία. Ετσι, ενώ βρισκόμαστε σε ένα νέο επιστημονικό και πολιτιστικό επίπεδο, επιστρέφουμε τελικά στην παλαιά τακτική χρησιμοποίησης εικόνων της φύσης σε κατασκευές τέχνης, κτιρίων, πλοίων κ.λ.π. Στην αρχαιότητα οι τέχνες είχαν ενσωματώσει πολλές ανθρωπομορφικές ή ζωομορφικές εικόνες, ανάλογα με τον πολιτισμό. Η τεχνοτροπία της Ελληνικής αρχιτεκτονικής επηρεάστηκε από την εξιδανικευμένη εικόνα του ανθρώπινου σώματος. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, τα βιολογικά πρότυπα χρησιμοποιούνται σε διαφορετικούς τύπους κατασκευών, π.χ. οροφές εμπορικών κέντρων σχεδιάστηκαν στα πρότυπα ενός φυτικού φύλλου με τις φλέβες του. Αυτή η τάση στην αρχιτεκτονική ονομάστηκε βιονική.
Το πρόγραμμα Οικολογικής Αστικής Αναμόρφωσης, που δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει την περιβαλλοντική κρίση, προτείνει τη λήψη μίας σειράς μέτρων που θα συμβάλουν στην οικονομία θερμικής ενέργειας και κατανάλωσης νερού, στην ανακύκλωση των αποριμμάτων και στην πιο αποτελεσματική μείωση των καυσαερίων των αυτοκινήτων. Πιο συγκεκριμένα, προτείνει να καλυφθούν οι αχρησιμοποίητες επιφάνειες στις αυλές, στις προσόψεις και στις σκεπές με βλάστηση. Αυτό θα έχει τα εξής ευεργετικά αποτελέσματα: δεκαπλάσια αύξηση της πράσινης επιφάνειας των πόλεων, απορρόφηση σκόνης και ρύπανσης, συγκέντρωση οξυγόνου και αύξηση της υγρασίας, απορρόφηση του θορύβου,
μερική τοπική επάρκεια - καλλιέργεια χόρτων, λαχανικών.
Η αναμόρφωση των πόλεων σε οικολογικούς όρους, περιλαμβάνει μία σειρά αξιών και εννοιών όπως:
Η διεθνής θεώρηση της βιο-αρχιτεκτονικής περιλαμβάνει την πρόβλεψη των μελλοντικών σχεδίων των ανθρώπινων εγκαταστάσεων. Η χρήση κάθε κατοικήσιμης περιοχής του πλανήτη από τον ολοένα αυξανόμενο ανθρώπινο πληθυσμό, είναι αναπόφευκτη. Καθώς θα γίνεται εφαρμογή αυτών των εννοιών, η ανθρωπότητα θα αποδεχτεί τελικά ένα σχέδιο διεθνούς εγκατάστασης που ορίζεται ως Οικουμενούπολη. Εμείς και οι απόγονοί μας θα πρέπει να διαλέξουμε ανάμεσα σε διάφορες πιθανές μορφές οικουμενούπολης. Μία στρατηγική για την εδραίωση της οικουμενούπολης βασίζεται στην συμπλήρωση με τον παγκόσμιο κήπο, τον οικουμενόκηπο. Ο οικουμενόκηπος καθορίζεται ως η συστηματική σύνδεση όλων των χώρων ανάμεσα στις κτισμένες περιοχές, χώρων που χρησιμοποιούνται πρωταρχικά για τη διατήρηση και προώθηση του βίου. Αυτοί οι ανοιχτοί χώροι θα πρέπει να οριοθετηθούν ιεραρχικά, "ξεκινώτας από τους μικρότερους ατομικούς κήπους (ή ακόμα και μία γλάστρα με λουλούδια) και τελειώνοντας με τις μεγαλύτερες ακατοίκητες περιοχές (άγρια φύση) του πλανήτη.Με αυτόν τον τρόπο, ο οικουμενικός κήπος αντιπροσωπεύει ένα συνεχές, παγκόσμιο άσυλο που θα έχει συνοχή, ενώ η ακολουθία της οικουμενικής πόλης παρατάσσεται με διακεκομμένη σειρά.
"Η φύση είναι ο πιο οικονομικός και ο πιο οικολογικός αρχιτέκτονας. Τα προϊόντα της τοποθετούνται αρμονικά σε κύκλους ενέργειας και ύλης, που προσαρμόζονται θαυμάσια στις τοπικές συνθήκες. Οι χτίστες, οι αρχιτέκτονες και οι πολεοδόμοι θα πρέπει να μάθουν από "την ευφυία της φύσης." Δεδομένου ότι άλλες σφαίρες της βιοπολιτικής στοχεύουν πρωταρχικά στην επίτευξη λειτουρ-γικής αρμονίας με το βιοπεριβάλλον, η βιο-αρχιτεκτονική στοχεύει στην επίτευξη δομικής και οπτικής αρμονίας.
Σύμφωνα με τους ερευνητές τα δικά τους φωτοβολταϊκά διαφέρουν σε σχέση με τα ήδη υπάρχοντα στο ότι δεν είναι κατασκευασμένα από πυρίτιο, αλλά από νανοσωλήνες άνθρακα, που αν και ακούγεται ακριβή και προχωρημένη τεχνολογία, ισχύει μόνο το δεύτερο. Όταν η συγκεκριμένη τεχνολογία είναι έτοιμη να βγει στην αγορά, τότε θα είναι εφικτό ακόμα και με έναν εκτυπωτή σαν αυτόν που έχουμε όλοι σπίτια μας να μπορούμε να τυπώνουμε τα δικά μας φωτοβολταϊκά πάνω σε εύκαμπτα φύλλα πλαστικού, και να τα χρησιμοποιούμε άμεσα ή ακόμα καλύτερα να βάψουμε το εξωτερικό του σπιτιού μας με ειδική μπογιά με τις ίδιες ιδιότητες !
Τα συγκεκριμένα ηλιακά πάνελ είναι κατασκευασμένα από νανοσωλήνες άνθρακα οι οποίοι είναι καλύτεροι αγωγοί του ηλεκτρισμού ακόμα και από τον χαλκό.
Πως λειτουργεί η συγκεκριμένη τεχνολογία με απλά (!) λόγια ;
Τα φουλερένια, μπορούν και παγιδεύουν τα ηλεκτρόνια που “παράγονται” λόγω της ηλιακής ακτινοβολίας , ενώ οι νανοσωλήνες άνθρακα λειτουργούν ως σύρματα για να μεταφέρουν τα ηλεκτρόνια αυτά. Όπως ξέρουμε από την φυσική , το ηλεκτρικό ρεύμα είναι ουσιαστικά ροή ηλεκτρονίων. Έτσι με αυτόν τον τρόπο έχουμε ηλεκτρικό ρεύμα. (Καλά δεν είναι και τόσο απλό αλλά αυτή είναι η ιδέα…)
Αυτό που περιμένουμε όλοι λοιπόν είναι να βγει γρήγορα στην αγορά η συγκεκριμένη τεχνολογία για να πάρει μια ανάσα το περιβάλλον και η τσέπη μας!!!
ΥΓ. Στη φωτογραφία δεν απεικονίζεται η τεχνολογία που αναφέρεται στο άρθρο αλλά ένα συμβατικό φωτοβολταϊκό σύστημα.
Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2008
Το Ελληνικό Ορογενές τμήμα το μεγάλου Αλπικού Ορογενούς όπως αυτό αναφέρεται ιστορικά από την εποχή του Αλπικού γεωσυγκλίνου και αποτελούμενο από τις γνωστές Γεωλογικές ζώνες, σήμερα έχει αποδειχθεί και γίνεται γενικά αποδεκτό ότι αποτελεί ένα σύνθετο ορογενετικό οικοδόμημα που δημιουργήθηκε κατά την εξέλιξη σε διάφορες γεωλογικές περιόδους και η οριστική του συγκρότηση ολοκληρώθηκε με αλλεπάλληλες τεκτονικές διεργασίες στις περιόδους αυτές.
Αλπική Τεκτονική περιλαμβάνει δυο περιόδους τεκτονικών συμβάντων και διεργασιών μια (Α) περίοδο γενικά στο Κρητιδικό και μια (Β) περίοδο στο Ηώκαινο-Ολιγόκαινο. Υπήρχαν βέβαια και τα ενδιάμεσα στάδια αφού η τεκτονική εξέλιξη δεν διακόπηκε αλλά ήταν συνεχής από την αρχική σύγκλιση της Απουλίας μικροπλάκας με την ενιαία πλέον Κιμμερική-Ευρασιατική Πλάκα, τη συμπίεση του ενδιάμεσου ωκεανού της Νέας Τηθύος, την ωκεάνια διάρρηξη και ενδοωκεάνια υποβύθιση (subduction) που εξελίχθηκε στη συνέχεια σε υποβύθιση του ωκεάνιου φλοιού κάτω από την Κιμμερική-Ευρασιατική πλάκα και την τελική τοποθέτηση των οφειολίθων.
Επιγραμματικά τα γεωδυναμικά συμβάντα και τα παραμορφωτικά επεισόδια της Αλπικής ορογένεσης μπορούν να συνοψισθούν στα παρακάτω:
(Α) Περίοδος Αλπικής Ορογένεσης (σχήμα 37). Στο Ανω Ιουρασικό με την ενδοωκεάνια υποβύθιση προς τα Δυτικά δημιουργήθηκαν συνθήκες μεταμόρφωσης των ωκεάνιων ιζημάτων και πετρωμάτων του ωκεάνιου φλοιού. Η μεταμόρφωση ήταν φάσης πρασινοσχιστολιθικής ή και HP/LT. Σχηματίσθηκε έτσι η μεταμορφική σόλα (metamorphic sole) αποτελούμενη κυρίως από μεταϊζήματα (μετα-πελίτες, φυλλίτες, σχιστόλιθους, μάρμαρα κλπ) και μεταβασίτες-αμφιβολίτες.
Στη συνέχεια οι συνθήκες σύνθλιψης του ωκεανού της Νέο-Τηθύος μεταβλήθηκαν με αποτέλεσμα στο Κάτω Κρητιδικό η υποβύθιση του ωκεάνιου φλοιού να πραγματοποιηθεί κάτω από την Κιμμερική-Ευρασία και να εξελιχθεί σε τεκτονική τοποθέτηση (obduction) του ωκεάνιου φλοιού (οφειολίθων) πάνω στο Κιμμερικό παραμορφώσιμο ηπειρωτικό περιθώριο της ενιαίας πλάκας που στην Ελλάδα αντιπροσωπεύεται από την Πελαγονική ζώνη. Η Αλπική ορογένεση και επομένως ο Αλπικός Τεκτονισμός αρχίζει από αυτή την περίοδο του Κάτω Κρητιδικού με την τοποθέτηση των οφειολίθων στο Δυτικό Πελαγονικό περιθώριο και την αντίστοιχη παραμόρφωση του περιθωρίου. Πτύχωση των Τριαδικο-Ιουρασικών ασβεστολίθων του περιθωρίου και των ιζημάτων του Κάτω Κρητιδικού που παρατηρούνται στο Βούρινο συμπτυχωμένα με τους οφειολίθους είναι τα αποτελέσματα αυτής της πρώτης αλπικής περιόδου. Γεωμετρία και κίνηση πτυχών έχει καταγραφεί προς τα ανατολικά από πολλούς ερευνητές στις περιοχές Καστοριάς, Βούρινου, Θεσσαλίας, Όθρυς. Ταυτόχρονη ανάπτυξη της πρώτης αλπικής μεταμόρφωσης, πρασινοσχιστολιθικής-αμφιβολιτικής φάσης και της κύριας σχιστότητας στα κρυσταλλοσχιστώδη πετρώματα της Πελαγονικής ζώνης και στους Τριαδικο-Ιουρασικούς ασβεστόλιθους.
(Β) Περίοδος Αλπικής Ορογένεσης (σχήμα 38). Στο Ηώκαινο συντελέσθηκε η τελική ηπειρωτική σύγκρουση μεταξύ Απουλίας μικροπλάκας και Κιμμερικού ηπειρωτικού περιθωρίου. Προκλήθηκε κλείσιμο του ωκεανού της Νέο-Τηθύος που είχε παραμείνει ανοικτός μετά την υποβύθιση και την τοποθέτηση των οφειολίθων. Συνεχίσθηκε και ολοκληρώθηκε η απόθεση του Φλύσχη της Πίνδου. Ακολούθησε στο τέλος Ηωκαίνου-Ολιγόκαινο η λεπίωσή του λόγω της ηπειρωτικής σύγκρουσης, χωρίς πλέον τη συμμετοχή του ωκεάνιου φλοιού (οφειολίθων) δεδομένου ότι η διαδικασία υποβύθισης καταστροφής και τοποθέτησης των οφειολίθων είχε συμπληρωθεί από το Κρητιδικό. Είχε μόνο απομείνει ένα θερμό αποκομμένο βυθιζόμενο τμήμα της ωκεάνιας πλάκας (slab), ενώ συνεχιζόταν η ιζηματογένεση του φλύσχη της Πίνδου μεταξύ τελικού Κρητιδικού-Ηωκαίνου στο υπόλειμμα της θάλασσας της Νέο-Τηθύος.
Καθώς η ισχυρότερη Κιμμερική-Ευρασιατική ηπειρωτική πλάκα συγκρούεται με την ασθενέστερη Απουλία μικροπλάκα την υπερκαλύπτει και την ωθεί σε υποβύθισή της. Η ισχυρή συμπίεση στο χώρο της σύγκλισης των πλακών δημιούργησε την παραμόρφωση, πτύχωση και λεπίωση των πετρωμάτων των Εσωτερικών ζωνών και του φλύσχη Πίνδου. Έτσι προκλήθηκε αναστροφή των σχηματισμών στην Πελαγονική ζώνη (ιδίως στο Δυτικό περιθώριό της) όσο και στη ζώνη Αξιού καθώς και εντυπωσιακή απόκλιση των λεπίων όλων των ζωνών προς τα Δυτικά. Αυτή η συμπιεστική τεκτονική προκάλεσε τη συσσώρευση των τεκτονικών καλυμμάτων και λεπίων στο εξωτερικό τόξο της Κιμμερικής-Ευρασιατικής πλάκας (Πελαγονική) κι έτσι την πάχυνση του φλοιού από την επαύξηση λόγω συσσώρευσης. Αυτή η διόγκωση του φλοιού θα οδηγήσει αργότερα στην κατάρρευση.
Η υποβύθιση (underplate) της Απουλίας κάτω από το Κιμμερικό περιθώριο προκάλεσε τη μεταμόρφωση HP/LT των υπολειμματικών ιζημάτων του ωκεανού και των ιζημάτων της Απουλίας που βρίσκονταν στο τμήμα της που συμπαρασύρθηκε στην υποβύθιση κάτω από την προωθούμενη προς τα έξω Κιμμερική-Ευρασιατική πλάκα. Η μεταμόρφωση HP/LT που συνοδεύεται και από πτύχωση ισοκλινή, θα εκταφεί αργότερα κατά την εφελκυστική τεκτονική και θα αποκαλυφθεί ως η ζώνη HP/LT των 45 Ma στις περιοχές Όλυμπου, Όσσας, Πηλίου, Κυκλάδων.
Ταυτόχρονα πιο εσωτερικά στην Ενδοχώρα (Ροδόπη και Σερβομακεδονική) λόγω της συνεχιζόμενης σε βάθος ύπαρξης των συνθηκών υποβύθισης, με το αποκομμένο τμήμα της ωκεάνιας πλάκας που απόμεινε να προκαλεί θέρμανση και την προς τα έξω επέκταση της επάνω πλάκας Κιμμερικής-Ευρασιατικής, δημιουργήθηκαν συνθήκες εφελκυσμού και λέπτυνσης του φλοιού που έλαβε χώρα σε συνθήκες πλαστικές σε βάθος και θραυστικές στην επιφάνεια. Λόγω του εφελκυσμού προκλήθηκε ανύψωση (uplifting) και αναθόλωση του φλοιού με ταυτόχρονη μαγματική άνοδο που δημιούργησε θαλάμους μάγματος στα κατώτερα στρώματα του φλοιού Σερβομακεδονικής και Ροδόπης και στη συνέχεια ανήλθαν ακόμη υψηλότερα δημιουργώντας τα μεγάλα και μικρά γρανιτικά σώματα ηλικίας Ηωκαίνου και νεώτερης, μέσα στα μεταμορφωμένα πετρώματα. Στη συνέχεια θα περιγραφεί πιο αναλυτικά αυτή η παραμόρφωση.
Μετά το κλείσιμο και των υπολειμμάτων του ωκεανού της Νέο-Τηθύος στο Ηώκαινο και την τελική ηπειρωτική σύγκρουση, συνεχίσθηκε στο Ολιγόκαινο-Κατώτερο Μειόκαινο (σχήμα 38Β) η επέκταση της ενιαίας Κιμμερικής Ευρασιατικής πλάκας, μαζί με τα ενσωματωμένα λέπια των ιζημάτων του ωκεανού που διέφυγαν την υποβύθιση, και τα λέπια του φλύσχη της Πίνδου, πάνω στην υποβυθιζόμενη ηπειρωτική πλάκα, με υπολείμματα ωκεάνιου φλοιού, μετατοπίζοντας τη θέση σύγκλισης πιο εξωτερικά. Έτσι παρατηρείται μετατόπιση της ζώνης συμπίεσης στην περιοχή Ιονίου ζώνης και πιο εξωτερικά, όπου αναπτύσσεται ένα νέο πρίσμα επαύξησης μια νέα ορογενετική ζώνη με συσσώρευση νέων τεκτονικών καλυμμάτων και λεπίων, πάχυνση του φλοιού και δημιουργία πολλών συμπιεστικών μικροδομών ηλικίας Ολιγοκαίνου - Κατωτέρου Μειοκαίνου.
Ταυτόχρονα πιο εσωτερικά στον παλιό χώρο σύγκλισης-συμπίεσης-επαύξησης του φλοιού κατά το Ηώκαινο, δηλαδή στο χώρο της Πελαγονικής ζώνης, αναπτύσσονται πλέον εφελκυστικές τάσεις από την επέκταση του ηπειρωτικού φλοιού και συνθήκες κατάρρευσης με ρήγματα αποκόλλησης κανονικά μικρής γωνίας κλίσης που απορρίπτουν τα συσσωρευμένα τεκτονικά καλύμματα, δημιουργούν συνθήκες ανύψωσης - αναθόλωσης της παλιάς Απουλίας πλάκας που ήταν θαμμένη κάτω από τα κιμμερικά - πελαγονικά πετρώματα. Αυτή η διαδικασία αργότερα (Μειόκαινο-Πλειόκαινο) με τη βοήθεια και της διάβρωσης θα οδηγήσει στην εκταφή - αποκάλυψη των τεκτονικών παράθυρων που αποτελούνται από τα πετρώματα HP/LT μεταμόρφωσης δηλαδή των παλιών ωκεάνιων ιζημάτων (σειρά Αμπελάκια-Όσσα-Πήλιο-Κυκλάδες) και των υποκείμενων ανθρακικών. Βέβαια στις συνθήκες σύγκλισης που δημιουργήθηκαν και την προχώρηση της υποβύθισης της Απουλίας, αναπτύσσονται συνθήκες HP/LT μεταμόρφωσης στα υποβυθιζόμενα ιζήματα της πλάκας (ανάλογα της Ιονίου ζώνης) που θα αποτελέσουν αργότερα τη 2η ζώνη ΗP/LΤ των 25 Ma μεταξύ Νότιας Πελοποννήσου-Κρήτης.
Menia Papa.
Τα φωτοβολταϊκά συστήματα αν και αποτελούν την πιο καθαρή πηγή ενέργειας σήμερα, έχουν ένα σημαντικό εμπόδιο να ξεπεράσουν: Την απόδοσή τους όσον αφορά το ποσοστό της ηλιακής ακτινοβολίας που μπορούν να μετατρέψουν σε ηλεκτρική ενέργεια. Τα σημερινά φωτοβολταϊκά που κυκλοφορούν στο εμπόριο έχουν μια απόδοση που κυμαίνεται μεταξύ 13-15% περίπου. Αν και είναι σημαντική πρόοδος σε σχέση με τα φωτοβολταϊκά που είχαν κατασκευαστεί πριν από 60 χρόνια (τα οποία είχαν απόδοση που μόλις άγγιζε το 6%), ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να φτάσουμε το μέγιστο της απόδοσής τους.
Μέχρι σήμερα πολλές προσπάθειες έχουν γίνει για την αύξηση της απόδοσής τους ώστε να αποτελέσουν μια συμφέρουσα και αξιόπιστη πηγή ενέργειας. Για το λόγο αυτό έχουν δοκιμασθεί διάφορα υλικά και τρόποι ώστε το κάθε στοιχείο να δέχεται όσο γίνεται περισσότερο ηλιακό φως, αλλά και υλικά που μειώνουν την αντίσταση κατά τη μεταφορά του ρεύματος που παράγεται ώστε να αυξηθεί όσο γίνεται περισσότερο η απόδοση. Επίσης έχουν γίνει αξιόλογες προσπάθειες για την μείωση του κόστους των φωτοβολταϊκών ώστε να γίνουν να περισσότερο προσιτά στο ευρύ κοινό.
Το UNSW ARC Photovoltaic Centre of Excellence κατάφερε να “κερδίσει” τον τίτλο για την πιο αποδοτική φωτοβολταϊκή κυψέλη, χάρη στην αναθεώρηση των διεθνών προτύπων με βάση τα οποία μετριέται η απόδοση των φωτοβολταϊκών. Η κατανόηση των ατμοσφαιρικών συνθηκών, αλλά και η αλλαγή των χρωμάτων που περιέχει το φάσμα του ηλιακού φως κατά τη διάρκεια της ημέρας, οδήγησε σε αλλαγή του προτύπου με το οποίο γίνεται η αξιολόγηση των κυψελών, αλλάζοντας ταυτόχρονα την απόδοση που μέχρι τώρα είχαν οι διάφορες εταιρείες.
Η πιο ευνοημένη από όλες βγήκε η UNSW ARC Photovoltaic Centre of Excellence και αυτό λόγο του ότι, οι κυψέλες που κατασκευάζει απορροφούν περισσότερο φως στο φάσμα του μπλε (το οποίο έχει περισσότερο ενεργειακό περιεχόμενο από τα άλλα χρώματα του φάσματος), κάτι το οποίο σύμφωνα με τα νέα standards τους δίνει την απόδοση του εκπληκτικού 25%. Η απόδοση αυτή είναι πραγματικά υψηλή μιας και είναι 6% πάνω από το πιο αποδοτικό φωτοβολταϊκό σήμερα και πιο κοντά από όλους στο όριο των 29% όπου είναι το θεωρητικό μέγιστο των κλασσικών φωτοβολταϊκών πυριτίου. Όλες οι εταιρείες που κατασκευάζουν φωτοβολταϊκά σημείωσαν αύξηση στην απόδοση (λόγω της νέας βαθμονόμησης) αλλά όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό.
Η ανάπτυξη των φωτοβολταϊκών συστημάτων ώστε να έχουν μεγαλύτερη απόδοση, είναι απαραίτητο παρόλα αυτά να συνδυαστεί και με μια αξιόπιστη και σχετικά οικονομική μέθοδο αποθήκευσης της πλεονάζουσας ενέργειας ώστε να μπορούν να αποδίδουν ενέργεια και την νύχτα. Κάτι τέτοιο θα αύξανε την απόδοσή τους και ταυτόχρονα θα τα έκανε ευρύτερα αποδεκτά μιας και θα μπορούσε κάποιος να βασιστεί εκεί για την αποκλειστική τροφοδοσία του με ηλεκτρικό ρεύμα. Μέχρι στιγμής έχουν γίνει κάποιες αξιόλογες προσπάθειες για την αποθήκευση ενέργειας που προέρχεται από τον ήλιο αλλά θα περάσει καιρός ακόμα μέχρι να μπορέσουν να αποτελέσουν μια ολοκληρωμένη και οικονομικά συμφέρουσα λύση.
Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2008
"Ενα δοχείο με μπογιά μπορεί να ρυπάνει χιλιάδες λίτρα νερού"
Και επειδή έβαφα εχθές ας έχουμε υπ'όψιν οτι μπορεί καμιά φορά τα χρώματα να ''φέρονται'' ως οικολογικά ωστόσο το βάψιμο είναι συνήθως μια πολύ εχθρική στο περιβάλλον διαδικασία {ως προς τη διαχείρηση των άδειων δοχείων και του ξεπλυματος των πινέλων}.
Δεν ξέρω πόσες/οι από τις/τους αξιότιμους μεταπτυχιακούς-συμφοιτητές διάβηκαν την νέα παραλία αλλά εγώ πήγα σήμερα και την βρίσκω ιδιαίτερα εντυπωσιακή.
Για να είμαι ειλικρινής όμως δεν γνωρίζω το ακριβές ποσό που δαπανήθηκε ώστε να σχολιάσω για το οικονομικό ζήτημα ωστόσο από αισθητικής άποψης το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερο.
Σαν πολ. Μηχανικός (να μην το ξεχνάω) όμως επιφυλάσσομαι και διαμαρτύρομαι για κάποια πράγματα:
Επιφυλάξεις :
- Η αναλογία πρασίνου προς λοιπές (τσιμεντένιες και μη ) κατασκευές μου φάνηκε μικρή.
- Τα δέντρα (είδος πεύκου) καλόπιστα πιστεύω ότι είναι παράκτιας ποικιλίας ώστε να ευδοκιμήσουν στο εν λόγω περιβάλλον , ωστόσο στη βάση τους και πέριξ του κορμού ο σχεδιαστής αποφάσισε να τα περιβάλλει με έγχρωμο χαλίκι .Φυσικά δένει οπτικά πολύ όμορφα αλλά θυμίζω ότι παρόμοια επιχείρηση με φλούδες πεύκου σε όλα τα δέντρα του δήμου κατέληξε να τα μαζέψουν μέσα σε λίγους μήνες οι οδοκαθαριστές μιας και εκεί συσσωρεύονταν όλες οι γόπες και τα σκουπίδια που όλοι μας αφειδώς ξεφορτωνόμαστε στις ‘ελάχιστες’ βόλτες με τα πόδια.
- Οι ξύλινες σανίδες που έχουν τοποθετηθεί στην άκρη προς τη θάλασσα μολονότι δίνουν την αίσθηση ναυταθλιτικής προβλήτας , προσωπικά αμφιβάλω αν θα καταφέρουν να αντέξουν στο χρόνο και την ηλιακή ακτινοβολία.
- Το σκυρόδεμα με ποτάμια αδρανή που έχει διαστρωθεί σε όλο το μήκος είναι σαφώς πιο όμορφο από τα παλιά πλακάκια , ωστόσο και πάλι αμφιβάλλω αν η σύνθεση του είναι τέτοια που θα αντέξει στο παραθαλάσσιο εχθρικό περιβάλλον .Σίγουρα θα ‘ξεπλυθεί’ με τον καιρό και οποιαδήποτε νέα επέμβαση στο μέλλον θα καταλήξει σε ‘μπαλώματα’ .
- Τέλος και σημαντικότερο σε ότι με αφορά!!! ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΣ ;;;;;;;αν εννοούν ποδηλατοδρόμο αυτή τη χαζομάρα με τα ανακλαστικά μικρο-σαμαράκια της 3Μ που θυμίζουν αεροδιάδρομο ..ΝΤΡΟΠΗ. Και φυσικά δεν υπάρχει σήμανση που να δηλώνει ότι αυτός ο…’διάδρομος ’ είναι για τα ποδήλατα. Και μιας και το 'φερε η κουβέντα ¨ΦΙΛΟΙ πεζοί, χρήστες και της παλιάς και της νέας παραλίας¨ όταν στο δάπεδο είναι ζωγραφισμένο κάθε 20 μ ένα κίτρινο ποδήλατο και κάθε 100 μ υπάρχει η μπλε-στρόγγυλη πινακίδα με το λευκό ποδήλατο σημαίνει ότι είναι ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΣ .ΜΗΝ ΜΠΑΙΝΕΤΕ ΜΕΣΑ, σήμερα μόνο θα πατούσα τουλάχιστον 10 άτομα όλων των ηλικιών!!!
- Τέλος Νο2 .η ‘τεχνητή’ λίμνη με τα νούφαρα ..ΚΥΡΙΟΙ ωραιότατη σκέψη και υλοποίηση ..Αλλά το χειμώνα τα καημένα τα φυτά θα την βγάλουν ? και αν τα καταφέρουν αυτή η λιμνούλα του χρόνου το καλοκαίρι δεν θα έχει μετατραπεί σε ένα μιαρό τέλμα με σμήνη κουνουπιών? {φαντάζομαι θα κάνουν ψεκασμούς ..ελπίζω τουλάχιστον να χρησιμοποιήσουν ECO-friendly εντομοαποθητικά}.
Και για να μη φαίνεται ότι γκρινιάζω αναγνωρίζω ότι επιτέλους από τον Όμιλο μέχρι το Μέγαρο δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑ «1» παρκαρισμένο όχημα !!!ΣΟΥΠΕΡ!
Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2008
| Για τους μηχανκούς του τμήματος. Από τη σελίδα : in.gr - TEE master Πολυτεχνεία |
| "Μεταπτυχιακό το πέμπτο έτος Ως κατόχους master θα αναγνωρίζει το ΤΕΕ τους διπλωματούχους μηχανικούς |
Για διαρκή επαγγελματική υποβάθμιση των μελών του κάνει λόγο το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, το οποίο ανακοίνωσε πως θα αναγνωρίζει ως κάτοχο master όποιον διπλωματούχο μηχανικό επιζητήσει την αναγνώριση του πτυχίου του. Το ΤΕΕ σε ανακοίνωσή του εκτιμά ότι «οι διπλωματούχοι μηχανικοί-μέλη του, οι οποίοι είναι απόφοιτοι του ΕΜΠ ή ισότιμων σχολών στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με διάρκεια σπουδών πέντε συνεχόμενων ετών, δεν μπορεί να απολαμβάνουν λιγότερων επαγγελματικών δικαιωμάτων και ευχερειών, από τους κατόχους μεταπτυχιακού τίτλου ιδρυμάτων του εξωτερικού, στα οποία η διάρκεια των σπουδών είναι 3+1 έτη, εκ μόνου του λόγου ότι στο εξωτερικό το ονομάζουν master». Έτσι, αναγνωρίζει ότι το δίπλωμα των μηχανικών-μελών του με πέντε έτη συνεχόμενες σπουδές είναι επαγγελματικά τουλάχιστον ισοδύναμο προς τους προαναφερθέντες μεταπτυχιακούς τίτλους. Επίσης, καλεί όλους τους φορείς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, στις περιπτώσεις, όπου χρησιμοποιούν την κατοχή μεταπτυχιακού τίτλου, ως κριτήριο αξιολόγησης μηχανικών για την πρόσληψη ή τον διορισμό ή οποιαδήποτε μεταβολή της υπηρεσιακής ή μισθολογικής τους κατάστασης να θεωρούν ότι οι μηχανικοί-μέλη του ΤΕΕ ανταποκρίνονται στα εν λόγω κριτήρια. Ακόμη, ζητεί από τα Πολυτεχνεία και τις Πολυτεχνικές Σχολές της χώρας να διευκολύνουν την πρόσβαση διπλωματούχων μηχανικών στην εκπόνηση διδακτορικής διατριβής, χωρίς προηγούμενη απαίτηση κτήσης μεταπτυχιακού διπλώματος ειδίκευσης." |
